'Narrator' betekent 'Verteller'. In dit geval heet de verteller Cees Zwart.
Hij wil met tijdgenoten, die zingeving op waarde weten te schatten, inzichten en ervaringen delen, die bronnen van inspiratie kunnen zijn voor authentieke ontwikkeling van mensen, groepen, organisaties, instituties en gemeenschappen.
Hij kan putten uit een lange en rijke beroepsbiografie.

Waar willen we het over hebben?
Waar zetten we ons voor in?
Waar houden we rekening mee?

Focus: De ontwikkelingsdynamiek op de grensvlakken van mensontwikkeling, organisatieontwikkeling en maatschappijontwikkeling. Hierbij spelen tegenwoordig vrijwel altijd kwesties mee, die het karakter hebben van een paradox, een impasse of een dilemma.

Ambitie: Zichtbaar en herkenbaar maken, dat dit soort ontwikkelingsdynamiek vraagt om innerlijke stuurmanskunst, die weet onderscheid te maken tussen wendingen ten goede en ten kwade.

Basisprincipe: Innerlijke stuurmanskunst is leerbaar, mits er voldoende ruimte is om fouten te mogen en te kunnen maken. Bij 'miskleunen' schuld bekennen of spijt betuigen is niet verkeerd, maar het is toch niet de kern van de zaak. De essentie is, dat mensen in ontwikkelingsprocessen leren om gemaakte fouten om te vormen tot positieve kracht.
Hoe?
Door eerlijk naar zichzelf te kijken en de gevolgen van onvruchtbare keuzes daadwerkelijk op je te nemen. In het vaste vertrouwen, dat het goed komt.
Verder hoort bij innerlijke stuurmanskunst: Leren om in dankbaarheid te genieten van wat er gelukt is in het leven.

Er wordt gebruik gemaakt van de 'narratieve methode'. Dit houdt in, dat bij elke kwestie, die aan de orde komt zo getrouw mogelijk het verhaal achter het verhaal zichtbaar en herkenbaar wordt gemaakt. Vertrekpunt hierbij is, dat de werkelijkheid zowel een buitenkant als een binnenkant heeft. Niet alleen de buitenkant - het feitenrelaas - heeft zeggingskracht, maar ook de binnenkant - het drama - heeft betekenis.